Bir Kartın Ağırlığı ve İçimde Büyüyen Sessizlik Kayseri’de akşamlar erken çöker. Sokak lambaları yanarken insanın içi de biraz kendi karanlığına çekiliyor gibi olur. O gün, cebimdeki kartın ağırlığını ilk kez bu kadar net hissettim. Fiziksel bir ağırlık değil bu; daha çok zihnimin bir köşesine oturmuş, kalkmayan bir düşünce gibi. 25 yaşındayım. Günlük tutarım. Her şeyi yazarım ama bazı şeyleri yazarken bile kelimeler sanki boğazımda düğümlenir. O gün de öyleydi. Yapı Kredi kredi kartımın limitini ilk kez gerçekten sorguladım. Çünkü hayatımın hızını ben değil, sanki o limit belirliyordu. Başlangıçta Masum Görünen Bir Limit Her şey çok sıradan başlamıştı. Üniversite sonrası ilk…
Yorum Bırak