İtiraf: “Denge”ye gereğinden fazla kutsallık atfediyoruz. Her şeye denge gözlüğüyle bakınca, değişimin gazını alıyor, riskten korkuyor, vasata razı oluyoruz. Kim söylemiş her hedefin ortasını tutturmak zorunda olduğumuzu? “Denge türleri nelerdir?” sorusunu ezber listelerle geçiştirmek yerine, kavramın kendisini sorgulayalım. Çünkü bazı dengeler ilerlemeyi yavaşlatır, bazıları da sadece güçlülerin konforunu korur. Mutlak denge yok; yalnızca bağlama göre işe yarayan, çoğu zaman da geçici dengeler var. Denge türleri nelerdir? Kutsal liste mi, bağlama bağlı araçlar mı? Klasik anlatı, dengeyi türlere ayırır: statik, dinamik, biyolojik, psikolojik, ekonomik, ekolojik, toplumsal ve iş-yaşam dengesi… Liste uzar gider. Peki bu sınıflandırma gerçeği yakalıyor mu, yoksa rahatlatıcı bir…
2 Yorum